Okazało się, że uruchamianie nie-systemowych programów pod kontrolą systemd również jest dość łatwe i przyjemne, przy pomocy nietrudnej konfiguracji można zapewnić automatyczne uruchomienie zbioru potrzebnych programów i samoczynne ich restartowanie gdyby uległy awarii.

Compiz na gorsze. Autorzy uznali, że (bardzo dla mnie wygodna) konwencja rzucania okien po siatce skrótami klawiszowymi jest zbyt konfudująca dla części użytkowników – i drastycznie ją ograniczyli (działa tylko rzut do połówek i ćwiartek, nie ma efektu wyboru kolejnych rozmiarów przez powtarzanie naciśnięć klawisza).

Na lepsze zmienił się mój monitor w pracy. Mam szerszy, na którym naturalne jest rozmieszczenie obok siebie trzech okien edytora.

Przez mniej więcej rok korzystałem z Awesome. Kilka miesięcy temu je, z pewną ulgą, porzuciłem ale doświadczenie było ciekawe i parę spraw zanotuję.

Niemniej:

• w stabilnym Ubuntu 14.04, Upstart jest głównym systemem startowym,

• nawet w wersjach opartych o systemd powinno być możliwe jego wykorzystywanie jako dodatkowej usługi.

Dlatego nie planuję go porzucać, a dziś drobny artykuł o używaniu go na poziomie na poziomie zwykłych użytkowników.

Aplikacja na razie wydaje się całkiem obiecująca, faktycznie działa sprawnie (min. moją chmarę zakładek zaimportowała w dwie minuty) i daje miłe poczucie lekkości ale ma jeden istotny brak: dodawanie zakładki (przy pomocy bookmarkleta) wymaga kliknięcia myszą. A ja wolę naciskać Ctrl-D. Na szczęście da się to łatwo dodać (a opisana technika może być zaadaptowana też do innych bookmarkletów).

Już pierwszego wieczora pojawił się problem: włożyłem kartę SD, włączyłem telefon i … musiałem bardzo solennie przepraszać małżonkę za rozbudzenie jej ze snu. Jazgotliwy łomot odgrywany po uruchomieniu postawiłby na nogi głuchego. Gdy nazajutrz okazało się jeszcze, że telefon potrafi go wydać sam z siebie w nieoczekiwanym momencie – np. resetując się gdy zbraknie mu z jakiegoś powodu pamięci – a słodka melodia nie jest w żaden sposób konfigurowalna, stało się jasne, że muszę coś zrobić.

Czymś okazało się zrootowanie telefonu (Silent Boot działał bardzo kapryśnie). A poniższy artykuł jest o tym, jak zrobić to wiedząc, co właściwie się robi i szczególnie niczym nie ryzykując.