Pocket Book ma sporo zalet, ma też parę irytujących wad. Co dość ciekawe - problemy są zupełnie innego typu niż w moich poprzednich czytnikach.

Staram się przy tym podchodzić systematycznie, tj. nie tylko gram, ale też analizuję rozegrane partie i próbuję wyciągać z nich jakieś wnioski. Na specjalny rozwój umiejętności w moim wieku trudno już liczyć ale zawsze ciekawie jest zrozumieć gdzie i co podstawiłem a także zderzyć swoje przemyślenia robione w trakcie gry z oceną programu szachowego.

Książka jak książka ale przy okazji pojawił się dodatkowy argument za brakiem DRM.

Sony PRS-650 jest bezpośrednim następcą Sony PRS-600. Nie jest to najnowszy czytnik Sony – najnowszym jest Sony PRS-T1 – ale z paru przyczyn stanowi dziś bezpieczniejszy zakup, przynajmniej dla mnie.

Pierwotnie spodziewałem się, że we dwa-trzy wieczory znajdę jakieś mocne ograniczenie na ilość kart bez seta i będę mógł się pochwalić autorskim rozwiązaniem. No i intuicyjnie oczekiwałem odpowiedzi rzędu 13, może 15.

Jeśli ktoś jeszcze próbuje samodzielnie problem rozwiązać, proszę dalej nie czytać, ciąg dalszy zawiera informacje psujące zabawę.

Zatem - krótki artykuł o Go. Nie, nie będę uczył jak grać.

Teraz próbuję zarażać pasją swoje pociechy. Przyjmują to chętnie i ze sporym zainteresowaniem ale stały problem stanowi znalezienie gier interesujących i dla mnie, i dla nich oraz dających szanse na w miarę wyrównaną rywalizację. Przy szachach, go, halmie czy reversi dysproporcja sił jest na razie zbyt duża, z kolei chińczyk i inne gry czysto losowe zupełnie mnie nie bawią.